www.zurawiec.pl

Okolica


W przewodnikach turystycznych okolice Żurawca są określane jako Szwajcaria Połczyńska bądź Bieszczady Północy. Skąd wzięły się akurat takie porównania? Pierwsze wynika zapewne z mocno pofałdowanej rzeźby terenu. W niektórych miejscach gołym okiem widać, że różnica wzniesień między dnem doliny a jej stromym zboczem sięga niekiedy 80 m. Wprawdzie nijak się to ma do prawdziwej, alpejskiej Szwajcarii, ale jak na zdecydowanie nizinny krajobraz polskiego Pomorza tutejsze stromizny robią zaskakujące wrażenie. Określenie Bieszczady Północy również dotyczy ukształtowania terenu a ponadto nawiązuje do innej wspólnej cechy obu regionów. Są nią duże połacie lasów bukowych porastających wzgórza i pagórki.

Kolejna cecha nadająca temu regionowi niespotykanie ciekawy charakter również jest związana ze skutkami działalności lodowca i rzeźbą terenu. W sercu omawianego obszaru wyjątkowo dobrze dostrzegalny jest wododział, czyli linia oddzielająca dorzecza dwóch różnych zlewni rzek. Dotyczy to Drawy i Dębnicy, z których każda płynie w zupełnie inną stronę: Drawa bierze źródła z Doliny Pięciu Jezior i płynąc na południe wpada do Noteci (zatem należy do zlewni Warty/Odry), natomiast Dębnica płynie na północ i wchodzi w skład zlewni Parsęty wpadającej bezpośrednio do Bałtyku. W Polodowcowej Krainie jest kilka miejsc, w których widać źródła strumieni będących dopływami obu rzek w odległości kilkuset metrów od siebie!

Wspomniane już lasy bukowe to nie jedyny przykład bogactwa świata przyrody ożywionej. Duże zróżnicowanie ekosystemów stwarza dogodne warunki życia dla wielu rzadkich gatunków roślin i zwierząt. Wśród przedstawicieli flory występują gatunki charakterystyczne dla roślinności atlantyckiej, arktycznej, borealnej, górskiej i południowej, w tym około 40 gatunków objętych ochroną prawną, np. storczyk krwisty, wawrzynek wilczełyko, skrzyp olbrzymi. Nie mniej bogato prezentuje się świat zwierzęcy, w którym na uwagę zasługują przedstawiciele chronionych gatunków ptactwa (żurawie, czaple, bieliki), ssaków (bobry) oraz chronione gady i płazy. O wartości przyrodniczo-krajobrazowej Polodowcowej Krainy świadczą również inne formy ochrony prawnej. Oprócz obejmującego ten obszar Drawskiego Parku Krajobrazowego i Europejskiej Sieci Ekologicznej NATURA 2000 są tu dwa rezerwaty i kilkadziesiąt pomników przyrody.

Walory trójkąta połczyńsko-barwicko-czaplineckiego dodatkowo wzbogaca warstwa historyczno-kulturowa. Na przestrzeni dziejów ziemie te były pograniczem trzech państw (Polski, Brandenburgii i Księstw Pomorskich) a przez środek Krainy przebiegał jeden z najważniejszych traktów handlowych - Szlak Solny. Jak się łatwo domyślić historia Polodowcowej Krainy jest tyleż okrutna i krwawa, co barwna i fascynująca. Właśnie z powodu wielokrotnych wojen materialne dziedzictwo minionych wieków nie jest może spektakularne, ale obiekty takie jak ruiny zamku Drahim, fragmenty nawierzchni „Szlaku Solnego” odkryte pod powierzchnią deptaku w Połczynie-Zdroju, kamienie graniczne, szachulcowe chaty i zabytkowe, wiejskie kościółki rozpalają wyobraźnię niejednego historycznego pasjonata.